تا خدا راهی نیست

بندگی را دوست دارم با همه شرمندگی

دلم تنگ است...

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم اسفند 1388ساعت 23:6  توسط الهام و مریم  | 

همیشه منتظرت هستم......

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم بهمن 1388ساعت 22:12  توسط الهام و مریم  | 

خدایا در مانده ام راه نجاتی بفرست....

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم بهمن 1388ساعت 0:14  توسط الهام و مریم  | 

ژ

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم بهمن 1388ساعت 0:8  توسط الهام و مریم  | 

راز آرزو

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم دی 1388ساعت 19:38  توسط الهام و مریم  | 

سفره ی عشق

 

سفره ی خداوند همیشــــــــــــــــــــــــه پهــــــــــــــــــــــــن است مبادا گرسنه بمانید

 

 

*

****

**********

****

*

 

 

در بیکرانه ی زندگی دو چیز افسونم می کند:

 

 آبی آسمان که میبینم و می دانم که نیست

 

 و خدا که  نمیبینم و می دانم که هست

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم آذر 1388ساعت 19:29  توسط الهام و مریم  | 

عطر ظهور

 

ظهور

+ نوشته شده در  شنبه نهم آبان 1388ساعت 10:20  توسط الهام و مریم  | 

اشک های بندگی

 


دیر زمانیست که آرزوها ، تصویر بی قراری اند

 

 در پنجره هایی که رو به خدا باز می شوند

 

 و اشک ها هم مسیر تشنگی .

 


صدای پای سبز قامتی سوار بر اسب آفتاب

 

 از ترانه هر گنجشک تا زمزمه هر آبشار

 

 در یک یک لحظه ها جاریست .

 

 و انتهای هر سجده دستان نیازمندی

 

 که حاجت را از خیمه های نور

 

تا حقیقت ظهور به انتظار پیوند می زنند .

 

 او ، خواهد آمد .



 

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 13:24  توسط الهام و مریم  | 

به خدا فکر می کنم

 

 

           هنگام راه رفتن به خدا فکر میکنم...

 

                 بهتر از آن است که در مسجد به کفشهایم فکر کنم...

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم مهر 1388ساعت 0:21  توسط الهام و مریم  | 

باوفا

 

 

             هر که امد به جهان اهل فنا خواهد بود

 

                                  انکه پاینده و باقیست خدا خواهد بود

+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم مهر 1388ساعت 18:38  توسط الهام و مریم  | 

یک نفس یاد خدا

 

 

                                    

 

 

             یا ربّ دل پاك و جانِ‌ آگاهم ده   

        

 

                    آه شب و گریه سحرگاهم ده .

 


                          در راه خود اول زخودم بی‌خود كن  

       

 

                                بی‌خود چو شدم زخود به خود راهم ده

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم مهر 1388ساعت 7:47  توسط الهام و مریم  | 

در بند تو بودن یعنی آزاد بودن

 

                                خدایــــــــــــــــــــــا

 

 

                                    از آن وقت که

 

 

                             در بنـــــــــــــــــــــد توام

 

 

                                       آزادم

 

 

 

در بند تو

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم مهر 1388ساعت 23:17  توسط الهام و مریم  | 

 

                   گا م هایت را محکم کن

 

                                                     چه  کسی می داند

      

                                                                                 که آخر خط  کجاست؟

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم شهریور 1388ساعت 6:36  توسط الهام و مریم  | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم شهریور 1388ساعت 15:27  توسط الهام و مریم  | 

بیا دل بتکانیم...

 

  • تشنه ام این رمضان تشنه تر از هر رمضانی شب قدر آمده تا قدر دل خویش بدانی 

  •  لیله القدر عزیزی است بیا دل بتکانیم سهم ما چیست از این روز همین خانه تکانی

  • + نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم شهریور 1388ساعت 14:22  توسط الهام و مریم  | 

    دلم را نذر کردم تا بیاید تا بماند ...

    + نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم شهریور 1388ساعت 18:21  توسط الهام و مریم  | 

    آوای خوش خدا خدا می آید

     

    رمضان، ماه بی دلی جان

    رمضان، ماه گامهای عاشق رهسپار

    رمضان، ماه اشكهاي چشم در سجده‌هاي الهي

     رمضان، ماه نوراني خدا، ايام توبه و توجه به پرودگار

    از دور صداي ربنا مي‌آيد

    آواي خوش ، خـــــــــدا ، خـــــــــــدا مي‌آيد

     

    + نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم شهریور 1388ساعت 17:52  توسط الهام و مریم  | 

    کاش لایق دیدار شوم

     

    کاش، در اين رمضان لايق ديدار شوم / سحري با نظر لطف تو بيدار شوم

     

    کاش منت بگذاري به سرم مهدي جان / تا که همسفره تو لحظه ي افطار شوم . .

    + نوشته شده در  پنجشنبه پنجم شهریور 1388ساعت 23:14  توسط الهام و مریم  | 

    خدا رو لمس خواهم كرد

     

    هرزگاهي براي پريدن بالي مي خواهم و در فكر پروازم

     

    پرواز به سوي ابديت ... انتهاي پاكي و صداقت...

     

    پايان زلالي و شفافيت...كاش مي شد سر ي هم به كهكشان زد

     

    اوج گرفت و در آن دور دست خدا را لمس كرد ... حس كرد... يا سجده كرد...

     

    + نوشته شده در  چهارشنبه چهارم شهریور 1388ساعت 23:2  توسط الهام و مریم  | 

    ايمان

    + نوشته شده در  یکشنبه هجدهم مرداد 1388ساعت 0:28  توسط الهام و مریم  | 

    خانه ي آروز

     

     

    خانه ي آرزو

    + نوشته شده در  شنبه دهم مرداد 1388ساعت 0:59  توسط الهام و مریم  | 

    با كريمان كارها دشوارنيست

     

    اگرچه...


    او يوسف دلرباي زهراست/ با هيچ گهر خريدني نيست


    با ديده ي از گناه لبريز/ آن روي چو ماه ديدني نيست


    ولي...


    تو مگو ما را بدان شه بار نيست/ با کريمان کارها دشوار نيست.

    + نوشته شده در  شنبه دهم مرداد 1388ساعت 0:58  توسط الهام و مریم  | 

    دلم گفت:بگویم بنویسم ...

     

    عصر يك جمعه دلگير،

    دلم گفت: بگويم، بنويسم

    كه چرا عشق به انسان نرسيدست،

    چرا آب به انسان نرسيدست،

    و هنوزم كه هنوز است، غم عشق به پايان نرسيدست

    بگو حافظ دل‌خسته ز شيراز بيايد،

    بنويسد كه هنوزم كه هنوز است،

    چرا يوسف گم‌ گشته به كنعان نرسيدست و

    چرا كلبه احزان به گلستان نرسيدست

    عصر اين جمعه دلگير،

    وجود تو كنار دل هر بي ‌دل آشفته شود حس

    كجايي گل نرگس؟

    + نوشته شده در  شنبه دهم مرداد 1388ساعت 0:54  توسط الهام و مریم  | 

    بوی کسی مي آید

     

    + نوشته شده در  شنبه دهم مرداد 1388ساعت 0:52  توسط الهام و مریم  | 

    آخرین گل سرخ

     

    بخوان دعای فرج را دعــــــــــا اثــــــر دارد دعا کبوتر عشق است و بال و پر دارد

     

    بخوان دعای فرج را و عـافــیــت بـطـلـــب که روزگار بســـی فتنه زیر ســـر دارد

     

    بخوان دعای فرج را کـه یـوسـف زهــــــرا ز پشت پرده ی غیبت به ما نظـر دارد

     

    بخوان دعای فرج را به یاد خیمه ی سبز که آخرین گل سرخ از همه خبـــر دارد

    + نوشته شده در  شنبه دهم مرداد 1388ساعت 0:50  توسط الهام و مریم  | 

    خدا کند که بیایی

     

    چه انتظار عجیبی

    تو بین منتظران هم

    عزیز من چه غریبی !

    عجیب تر آن كه چه آسان

    نبودنت شده عادت

    چه بی خیال نشستیم

    نه كوششی ، نه تلاشی

    فقط نشسته و گفتیم :

    خدا كند كه بیایی

    + نوشته شده در  شنبه دهم مرداد 1388ساعت 0:48  توسط الهام و مریم  | 

    از ناکجای وجود بی مقدارم

     

    از ناکجای وجود بی مقدارم، تا آستان بی کران کوی تو، در میان سیلاب اشک،

     

    پلی از نیاز می زدم. پلی از انتظار،

     

    از غیبت تا ظهور

     

    + نوشته شده در  شنبه دهم مرداد 1388ساعت 0:46  توسط الهام و مریم  | 

    من آیا زنده ام وقت ظهورت؟

     

    مهدی جان


    سئوالی ساده دارم از حضورت     من آیا زنده ام وقــــت ظهورت

     اگر که آمـــــدی من رفته بودم          اسیر سال و ماه و هفته بودم

     دعایم کن دوباره جـــــان بگیرم      بیایـــــم در رکاب تو بمیــــــرم
     

    + نوشته شده در  شنبه دهم مرداد 1388ساعت 0:44  توسط الهام و مریم  | 

    هر کجا هست خدایا تو سلامت دارش

    e.m.z

    + نوشته شده در  شنبه دهم مرداد 1388ساعت 0:42  توسط الهام و مریم  | 

    به خدا حاجتی ندارم



    سر راهت در انتظارم

    برده هجرت صبر و قرارم

    جز ظهورت ای گل زهرا

    به خدا حاجتی ندارم

     



    بی تو غروب ها همیشگی اند

    بی تو صبح ها رویایی اند

    بی تو عشق ها دروغی اند

    به امید آمدنت، دل ها هوایی اند

    از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش

    زده ام فالی و فریادرسی می آید

     

    + نوشته شده در  شنبه دهم مرداد 1388ساعت 0:38  توسط الهام و مریم  |